Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
(Jenerik müziği...)
(...)
(Kapı açıldı)
(Gerilim müziği)
(Pırıl dış ses) O telefonda...
...Sarp'la Şirin'in fotoğrafları var.
(Geçiş sesi)
Ne yapacaksın o fotoğraflarla?
Sana ne?
Bahar'a mı yollayacaksın?
Bahar'a yollayacaksın değil mi?
(Geçiş sesi)
(Gerilim müziği)
(Kapı açıldı)
Pırıl, lütfen Pırıl.
(Suat) Lütfen yapma.
Pırıl.
(Mesaj yollandı)
(Gerilim müziği)
Gönderdim.
O fotoğraflar artık, Bahar'ın telefonunda.
(Gerilim müziği)
-Ben geldim. -Ne oldu, neden geldin?
Aile ziyareti.
(Emre) İyi.
-(İdil) Maç izliyoruz ha. -Çık şuradan, çık.
Hadi. Biraz önde bas.
-Emre. -Sus!
Sus.
(Gerilim müziği) (Televizyondan maç sesleri geliyor)
Hadi, hadi, ver, ver.
Emre, ne zaman biter? Benim seninle bir şey konuşmam lazım.
Birazdan devre arası olacak, o zaman konuşuruz.
İyi.
Bunda ne var? Yine...
(Gerilim müziği)
Al bakalım oğlum. Al bakalım.
-Anne. -Efendim canım.
-Çok sıcak oldu da çıkartabilir miyim? -(Bahar) Gel, tabii ki çıkartalım.
Tabii, hareket ettin, oyun oynadın, terledin değil mi?
Bakayım, gel. Tamam, hadi git oyna.
-Üşürsen benden iste. -(Nisan) Tamam.
-(Sarp) Bırak bakalım. -(Bahar) Burada, bırak, bırak...
-(Bahar) Ay gitti, gitti! -(Sarp) Gitti, gördün mü?
(Sarp) Aferin oğluma.
Ne güzel bir zürafaymış bu.
Gel, gel.
Neyse ki daha görmemiş.
(Bahar) Bırak, bırak, bırak. Ay gitti, gitti.
Pırıl, Bahar'ın telefonuna Sarp'la Şirin'in fotoğraflarını gönderdi.
Ne?
Şimdi o telefonu bulup, o fotoğrafları yok etmeni istiyorum.
(Bahar) Al bakalım. Çek, çek, çek...
-Yakaladı balonu. -(Sarp) Al bakalım.
(Bahar) Al, buradaymış.
Neden böyle bir şey yapıyoruz ki?
Çünkü ben, Sarp'la Bahar'ın mutlu olmasını istiyorum.
Onlar mutlu olsunlar ki o herif benim kızımdan uzak dursun.
(Suat) O fotoğraflar Bahar'la ikisinin sonu olur.
Kimse böyle bir şeyi affetmez, anladın mı beni?
Şimdi git, Bahar fotoğrafları görmeden hallet bu işi. Hadi çabuk.
(Üst üste konuşmalar) (Gerilim müziği)
Ali, sen çok mu büyüdün? Güzel güzel yemeğini mi yedin sen?
Kocaman olmuş, değil mi?
Evet, sen çok büyümüşsün.
Bence az büyümüş. Diğer Ali de az büyümüş.
Doğru oğlum, haklısın. Çok büyümemişler, evet.
(Münir) Sarp Bey.
(Gerilim müziği)
Ne oldu Münir?
Sarp Bey, Bahar Hanım'ın telefonu nerede, biliyor musunuz?
Bilmiyorum, çantasındadır. Neden?
(Gerilim müziği)
Sarp Bey, bunu duymak hiç hoşunuza gitmeyecek.
(Müzik...) (Üst üste konuşmalar)
(...)
(Gerilim müziği)
(Bahar) Dorukcuğum, hadi gel. Gel, iki dakika hemen değiştirelim...
...sonra gelip yine oynayacaksın. -(Doruk) Gitmeyeceğim.
Oğlum lütfen bak terlemişsin, hasta olmanı istemiyorum anneciğim.
-İtiraz yok, hadi lütfen. -Anne, istemiyorum.
(Bahar) Hadi Dorukcuğum.
(Sarp) Ne oldu?
Yok bir şey. Terlemiş de üstünü değiştireceğim.
Bir telefonunu alabilir miyim?
Benimkini bir yere koymuşum da bulamıyorum.
Tabii.
Ben gördüm senin telefonunu, bak orada.
(Gerilim müziği)
-(Doruk) Bu değil miydi senin telefonun. -Evet oğlum, buydu.
Aferin benim akıllı oğluma.
O abiyle konuşurken oraya bıraktın.
Ha. Demek ki fark etmemişim.
-Hadi gel bakalım. -Babam değiştirsin.
Peki, baban değiştirsin.
(Gerilim müziği)
-Sırtını da bir güzelce silersin. -Silerim. Hadi oğlum, gel.
-Elini yüzünü de yıka. -(Sarp) Tamam.
(Gerilim müziği)
Sonunda.
Ne var, söyle.
Ben artık Hatice teyzelerde kalmıyorum, onu söylemeye geldim.
Sen bilirsin. Yeter ki benden bir şey isteme.
Zaten senden bir şey istemeyeceğim, para da istemeyeceğim.
Evinde kalmaya da niyetim yok.
Sadece bil istedim.
Artık onlara para ödemene gerek yok.
Ne oldu? Gayet memnundun halinden.
Ben memnundum zaten.
Ama Hatice teyze artık kalmamı istemedi.
Çünkü onlar konuşurken bir şey duydum.
Duymamam gereken bir şey.
Ve şu anda o şeyi bana söylemek için can atıyorsun, değil mi?
Her zamanki gibi.
Aslında can atmıyorum ama...
...bilmen gerekir diye düşünüyorum.
Çünkü seninle ilgili.
Seninle...
...ve Ceyda'yla ilgili.
(Gerilim müziği)
-Emre, bir sakin ol. -Sus, sus!
(İdil) Emre, beni dinlemen lazım diyorum sana!
-Sus, bir kelime daha etme, sus!
(İdil) Bir dinle, bir konuşalım, böyle olmaz.
Sen nereye gidiyorsun?
(İdil) Emre, bir dinler misin lütfen? Bekle, ben de geleceğim.
(Gerilim müziği)
(İdil) Emre!
(İdil) Emre, nereye gidiyorsun? Bir bekler misin?
Emre diyorum sana, bir bekler misin beni?
(İdil) Nereye?
(Gerilim müziği)
(Araba çalıştı) Emre!
Bir aç kapıyı, lütfen!
(İdil) Emre, lütfen diyorum!
(İdil) Of Emre, of!
(Duygusal müzik)
(Emre dış ses) Ne oldu, kim hasta?
Çocuk hasta, ateşlenmiş, hastaneye gitti.
Ceyda'nın ablasının çocuğu mu?
Hayır, Ceyda'nın çocuğu.
Ceyda'nın çocuğu mu varmış? Hiç bilmiyorduk.
(Emre dış ses) Neden Arda'nın senin çocuğun olduğunu söylemedin?
Niye söyleyeyim? Bin tane şey soracaklar.
Niye yanında değil? Yok niye öyle, niye böyle?
-Ama insan kendi çocuğunu saklar mı? -Saklıyormuş demek ki.
(Geçiş sesi)
(Duygusal müzik...)
(...)
(Telefon çalıyor)
Alo.
(Kadın ses) Alo. Ceydacığım, beni aramışsın, iyi misin?
Ha iyiyim.
Şey diye aramıştım da ben seni.
Ben...
...sahneye geri döneyim diyorum da bu ara.
Hani var mı, iş güç diye soracaktım. Bir soruşturuver bakalım.
(Kadın ses) Tamam, ben bakarım. Haber veririm sana, merak etme.
Sağ olasın.
(Kadın ses) İyi misin? Sesin çok iyi gelmiyor.
İyiyim, iyiyim. Şey öyle uyuyakalmışım gülüm, iyiyim. Tamam?
-Hadi haberleşiriz. -(Kadın ses) Tamam tatlım, görüşürüz.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Duygusal müzik)
Bahar Hanım, sizden özür dilemek istiyorum.
Çirkin bir tanışma yaşadık dağ evinde.
Bir baba olarak yaşadığım, endişe ve paniğe verin lütfen.
Önemli değil. Bence geçmişte yaşananları unutmamız hepimiz için daha iyi olur.
Özellikle ilaç içtiği gün...
...sizin yaptıklarınızı anlattı Pırıl.
Bunun için çok büyük teşekkür ederim size.
Rica ederim. Kim olsa aynı şeyi yapardı.
-(Suat) Çocuklar da çok eğleniyorlar. -Öyle.
(Bahar) Çok zahmet oldu size. Çok teşekkür ediyorum.
-(Kadın) Bir şey içer misiniz? -Bir şey almayayım, çok sağ olun.
Olur mu öyle şey canım? Sen su getir.
-(Kadın) Peki efendim. -Teşekkür ederim.
Şöyle geçin, oturarak yersiniz.
(Gerilim müziği)
Çantanızı da isterseniz şöyle asın da rahat oturursunuz.
(Suat) Ah tamam, ben alırım.
-(Bahar) Zahmet oldu, teşekkür ederim. -(Suat) Rica ederim.
-Afiyet olsun. -Teşekkür ederim.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği)
(Doruk) Anne, anne, anne!
Canım.
-(Doruk) Anne, anne! -Değiştirdiniz, değil mi üstünü? Aferin.
(Sarp) Tamam.
(Doruk) Anne, oyun oynayabilir miyim birazdan?
(Bahar) Oynayabilirsin tabii ki oğlum.
(Doruk) Sen de gel.
Anneciğim, çok isterdim ama benim ayağım yara oldu.
Teyzenin ayakkabısı bana bir numara küçük ya.
Yara oldu ayağım o yüzden. Babanla oynasan olur mu?
-Evet. -Tamam.
-Hadi, oynayın bakalım. -(Sarp) Hadi, gel oğlum.
-Aç mısın sen? -(Doruk) Hayır.
(Bahar) Tamam.
(Gerilim müziği)
Nisan! Nisan!
(Gerilim müziği) (Üst üste konuşmalar)
Merhaba.
Aa, Emre Bey merhaba.
Ben şaşırdım birden sizi görünce. Buyurun, buyurun, buyurun.
-Hoş geldiniz. -Hoş bulduk.
Kusura bakmayın, rahatsız ediyorum ama.
Benim Hatice Hanım'la konuşmak istediğim acil bir şey var da.
Evde mi?
Evde, bahçede.
Buyurun, ben size terlik vereyim.
Geçin oturun, ben haber vereyim.
Haber vermenize gerek yok. Ben Hatice Hanım'ın yanına giderim.
Tabii.
Emre.
Merhaba.
Emre Bey, anneni görmeye gelmiş.
İdil konusu herhâlde, değil mi Emre Bey?
Vallahi biz de çok üzüldük onun gitmeye karar vermesine.
(Emre) Yok, İdil'le ilgili değil.
Hatta siz İdil'e iyi bile dayandınız.
Ben Hatice Hanım'a, başka bir şey soracaktım, onun için geldim.
(Gerilim müziği)
Buyurun, mutfaktan geçeceğiz böyle.
(Gerilim müziği)
(Emre) Teşekkür ederim.
(Su akıyor) (Gerilim müziği)
(Enver) Senin yüzünden yine karıştır ortalık.
Dua et de Emre Bey, üçünü birden kovmasın.
(Gerilim müziği)
(Emre) Hatice Hanım.
Aa, Emre Bey.
-Merhaba. -(Emre) Merhaba.
-Ne zaman geldiniz, duymadım ben. -Şimdi geldim.
(Hatice) Kusura bakmayın, pazar günü temizlik günümüz bizim.
Önemi yok. Yani zaten çok fazla kalmayacağım, bir şey sorup gideceğim.
-Buyurun içeri geçelim. -Yok.
Dışarıda kalsak daha iyi.
Anlaşılan sizin evde, özel bir şey konuşmak zor.
Yani duyuluyor ya da dinleniyor.
O zaman şöyle geçin siz.
-(Hatice) Yeni sildim, temiz orası. -(Emre) Teşekkür ederim.
(Hatice) Rica ederim.
Ne yapayım ben size? Çay, kahve, soğuk bir şey içer misiniz?
Hiçbir şey istemiyorum, teşekkürler.
Hayatta olmaz, ben size hemen bir kahve yapayım.
(Emre) Hatice Hanım, gerek yok.
(Emre) Hatice Hanım.
Ben buraya kahve içmeye gelmedim. Önemli bir şey soracağım.
(Gerilim müziği)
Bence siz zaten ne soracağımı biliyorsunuz.
(Gerilim müziği...)
(...)
Ceyda'nın çocuğunun babası ben miyim?
Hatice Hanım.
(Gerilim müziği)
En heyecanlı yeriydi ama.
Uf!
Sanırım bu, evet demek oluyor.
Bu soruyu bana değil, Ceyda'ya sorun.
Bu konu hakkında konuşmam doğru olmaz.
Konuşmuşsunuz ama.
-Konuşmuşsunuz ki İdil de duymuş. -Biz de bir şey bilmiyorduk.
Birkaç gün önce öğrendik.
Ama inanın Ceyda sizin hakkınızda, hiçbir şey söylemedi bize.
Öyle mi?
Sanki bana tuzak kurulmuş gibi geldi de.
(Emre) Yani ben anlamıyorum ki.
Birdenbire ortaya çıkıyor yıllar sonra...
...ardından gelip, yanımda çalışmaya başlıyor.
Benden çocuğu var ama söylemiyor.
Hayır, amacı ne?
Onunla evlenmemi falan mı istiyor?
Benden para koparmak falan mı istiyor yani bu mu amaç?
Ceyda bu söylediklerinizin hiçbirini, aklının ucundan bile geçirmez.
(Hatice) Siz hiç tanımamışsınız onu.
Hatice Hanım, ben artık kimseyi tanıyamıyorum.
(Enver) Hatice.
(Gerilim müziği)
Emre Bey, Arda'yı öğrenmiş.
Duydum.
Emre Bey'in Ceyda ile ilgili suçlamalarını da duydum.
Emre Bey, büyük bir şok yaşıyorsunuz, farkındayım.
(Enver) Haklısınız da.
Bu çok nahoş bir durum. Kim olsa asabı bozulur...
...ama biraz daha burada kalırsanız...
...birbirimizin kalbini kırabiliriz.
(Enver) Çünkü ben ne olursa olsun...
...kendi evimde kimsenin...
...Ceyda hakkında kötü konuşmasına müsaade edemem.
(Enver) Kızacaksanız, gidin ona kızın.
Hesap soracaksanız, gidin ona hesap sorun...
...ama bizim yanımızda lütfen...
...onun hakkında kötü konuşmayın. Lütfen.
(Gerilim müziği)
(Hatice) Emre Bey...
...ben artık kafede çalışmasam, daha doğru olacak.
Yani size karşı çok mahcubum.
Hatice Hanım, konunun sizinle hiçbir ilgisi yok.
Rica edeceğim, çalışmaya devam edin.
Bir de bu karmaşada eleman bulmakla uğraşmayayım. Rica ederim.
(Kapı kapandı)
Tebrikler.
Baba olmuşsun.
(Gerilim müziği)
Bak, bu konunun bizimle alakası yok. Tamam mı?
Öyle mi?
Senin Ceyda'dan bir çocuğun var...
...ve bunun bizimle bir ilgisi yok.
(Gerilim müziği)
Kusura bakma Emre ama ben o kadar geniş bir insan değilim.
Kendime göre bir ahlak anlayışım var.
Bu şartlar altında seninle görüşmeye devam edemem.
(Şirin) Bu doğru olmaz.
Şimdi konuşmasak olur mu?
Merak etme. Ben bu durumu bir şekilde toparlayacağım.
Bu durumu nasıl toparlayacaksın ki?
Emre senin Ceyda'dan bir çocuğun var.
(Şirin) Ben anlamıyorum. Ne yapmamı istiyorsun ki?
Ceyda'nın çocuğunun, cici annesi olmamı mı istiyorsun?
Tamam. Yumuşak kalpli biriyim ama...
...bu kadarı beni aşar.
Peki.
Sen yine de bir yere kaybolma.
(Gerilim müziği)
(Kapı açıldı)
(Kapı kapandı)
(Gerilim müziği...)
(...)
Beğendin mi yaptığını?
Enverciğim, sen Emre Bey'e söyleyin, böyle bir şey saklanır mı diyordun ya...
...söylenmiş oldu böylece.
Evet. Saklanmaz ki böyle bir şey.
O çocuk oralarda annesiz, babasız mı büyüsün?
(Enver) Ha sen Arda'ya kıyamadın.
Benim bir an aklımdan çıkmış tabii, senin ne kadar hassas biri olduğun.
Ee tabii. Günah değil mi?
Her şeyin bir yolu yordamı var.
Böyle pat diye mi söylenir insana baba olduğu?
Tuzluğu verir misin Emreciğim? Ha bu arada, senin bir oğlun var.
Karabiberi de uzatır mısın? Olur mu? Böyle mi olur canım?
Böyle mi olur? Çocuğun zaten dünyası kararmış.
Baban doğru söylüyor. Emre Bey çok kötü oldu.
Aman, kimin Ceyda'dan çocuğu çıksa o da kötü olurdu.
Allah!
Emre kesin Ceyda'ya gidiyordur şimdi.
Ne diyorsun kızım?
Bir düşünsene. Emre başka nereye gidebilir ki?
Ben Ceyda'ya haber vereyim o zaman.
Bence sen karışma.
Yani yetişkin insanlar. Kendi aralarında konuşsunlar, çözsünler.
(Şirin) Anne...
...ya da ambulansı mı arasak?
(Gerilim müziği)
Niye öyle bakıyorsun?
Şaka yaptım.
(Gerilim müziği)
(Müzik)
Ne düşünüyorsun Hatice?
Hiç.
(Kapı açıldı)
(Müzik)
Hadi söylesene artık. Ne düşünüyorsun?
(Duygusal müzik)
Sıkma canını. Belki böylesi daha iyi oldu.
Ceyda için de Arda için de.
(Enver) Yoksa sen...
...Şirin'le Emre'nin arası bozulacak diye mi üzülüyorsun bu kadar?
Şirin, hiç dert etmedi bu konuyu.
Benim asıl ona canım sıkılıyor.
Tamam. Ne güzel işte.
Ağlasa, üzülse daha mı iyiydi Hatice?
Demek o kadar da...
Aa!
O kadar da önemsemiyormuş demek ki Emre'yi. Ha?
Yani öyle aşk falan yokmuş aralarında senin sandığın gibi. Öyle mi?
Şirin, Emre'ye âşık diye içim rahattı.
Öteki defter tamamen kapandı gibi geliyordu bana.
Yine Suat'la aralarında bir şey mi olur diye düşünüyorsun?
Suat değil Enverciğim.
(Gerilim müziği)
Hani sen Şirin...
Sarp'ı mı diyorsun şimdi?
Bilemiyorum ama çok korkuyorum.
Eğer böyle bir şey olursa...
...bu aile darmadağın olur Enver.
Bir daha da kimse toparlayamaz.
Allah yazdıysa bozsun Hatice.
(Müzik)
(Bahar) Sok bakalım kolunu.
Yavrum dön. Önünü de kapatalım.
Düğünüme palyaço da gelebilir mi?
Bir de hop hop topçu.
Tabii ki gelebilir oğlum.
Ama Dorukcuğum, sen de her gördüğünü istiyorsun.
Her gördüğümü istemiyorum. Bazılarını istiyorum.
(Kadın) Çok teşekkürler her şey için. Görüşürüz.
Hoşça kalın.
(Bahar) Gel senin de önünü kapatalım.
(Gerilim müziği)
Hep senin iyi bir insan olduğunu düşünmüştüm.
Her zaman...
...ama iğrenç biriymişsin!
O fotoğrafları Bahar'a gönderdiğin için...
...senden son nefesime kadar nefret edeceğim!
Seni hiç sevmedim.
(Sarp) Sevmeye çalıştım ama olmadı.
(Sarp) Demek ki içten içe...
...senin ne kadar rezil bir insan olduğunu biliyormuşum.
(Müzik)
(Sarp) Oğlum...
...gel bakalım.
Oy oy, güzel oğlum benim. Gel bakalım.
-(Bahar) Kardeşlerinizi öpelim. -(Sarp) Bunu mu vereyim? Bak kardeş.
(Bahar) Aliciğim tekrar iyi ki doğmuşsun.
Gel bakalım oğlum.
-Gel bakalım. -Ömerciğim, iyi ki doğmuşsun.
-Güle güle. -İyi ki doğdun.
Tamam. Hadi öğretmenini de öp.
(Bahar) Nisancığım, Pırıl teyzeni de öp.
(Nisan) Her şey için çok teşekkür ederiz.
(Pırıl) Ben teşekkür ederim.
-Ben bir taksi çağırmalarını isteyeceğim. -Tamam.
Her şey için çok teşekkür ederiz.
Biz teşekkür ederiz.
Aliler de bize gelsin.
Evet anne gelsin lütfen. Ne olur, ne olur, ne olur.
(Doruk) Evet, evet anne.
Tabii. Tabii, biz de bekleriz mutlaka.
Geliriz tabii.
Yarın mı?
Yok ama müsait bir zamanda geliriz.
Hadi bakalım. Gidelim artık.
Biz çıkarız. Sen zahmet etme.
Hoşça kalın.
(Duygusal müzik)
-Nereye gidiyorsun Pırıl? -(Pırıl) Odama.
-(Suat) Ee misafirler? -Sen ilgilenirsin.
(Duygusal müzik)
Düğünümde o süslerden olabilir mi?
Olur oğlum.
Oyun ablası olabilir mi?
O da olur.
Palyaço olur mu?
-Olur. -Yeter ama Dorukcuğum.
(Doruk) Ama teyzem dedi ki...
...babam benim istediğim her şeyi alabilirmiş.
Çünkü çok, çok, çok zenginmiş.
(Bahar) Dorukcuğum, böyle şeyler söyleme lütfen. Tamam mı?
Niye? Zengin olmak kötü bir şey mi?
Hayır kötü bir şey değil...
...ama bununla ilgili konuşmak güzel bir şey değil. Tamam mı?
Tamam.
Sıcak oldu.
(Müzik)
(Kapı zili çalıyor)
-(Erkek) Kolay gelsin abi. -Sağ olasın, sağ olasın.
-Var gerisi değil mi? -(Erkek) Var var. Getiriyorum abi.
Tamam.
Bunlar ne Enver?
Bu gömlek kumaşlarının kalanı geldi.
Doğru ya unutmuşum.
-Tamamdır abi. Kolay gelsin. Tamam değil mi hepsi?
-Ayağına sağlık. -(Erkek) Sağ olun. Kolay gelsin size de.
Güle güle.
(Hatice) Nasıl yetişecek bunca gömlek?
Hoş ben sana yardım ederim ama ev işleri, börek falan derken...
...zaman kalmıyor.
Bahar da fırsat bulunca yardım eder ama o da gideceğim diyor eve.
-Şirin yardım eder. -Şirin ne anlasın gömlekten?
Canım anlamayacak bir şey yok. Atla deve bir iş yapmıyoruz.
Kesmeye, biçmeye pekala yardım edebilir.
Peki sorarız.
Sormayacağız. Biz söyleyeceğiz, o bize yardım edecek.
Ayrıca ben o para meselesini düşündüm.
Hangi para meselesini?
Şirin'in bankaya koyduğu o parayı ne yapacağımıza karar verdim.
(Kapı zili çalıyor)
(Hatice) Baharlar geldi.
-(Hatice) Hoş geldiniz. -(Bahar) Merhaba. Hoş bulduk.
-Biz geldik. -(Enver) Hoş geldiniz.
Düğünüme palyaço da gelecekmiş.
(Enver) Ee nasıl geçti bakalım? Eğlendiniz mi?
(Nisan) Evet. Çok eğlendik.
(Nisan) Bir gün Ali'yle Ömer de bize geleceklermiş...
...ama bu eve değil. Öbür evimize.
(Enver) Buraya da gelsinler.
Sen kardeşlerimizi tanıyor musun?
-Tabii ki tanıyorum. -(Nisan) Nereden tanıyorsun?
Şeyden ben...
Aslında tanımıyorum ama siz...
...o kadar çok anlattınız, o kadar çok anlattınız ki...
...ben onları artık tanıyor gibi oldum.
Ben de gördün zannettim onları.
Yok canım. Nereden göreceğim?
Hadi gelin bakalım. Üstlerinizi değiştirelim.
Çıkart ayakkabını. Ver onları bana.
(Bahar) Çıkart bakalım ayakkabını.
(Bahar) Hadi geç odaya. Anne, bir yara bandı var mı?
(Bahar) Ayağım çok kötü yara oldu da.
Dur, şurada olacaktı.
-Al canım. -(Bahar) Teşekkür ederim.
Ben de bir üstümü değiştireyim.
-Bahar. -(Bahar) Efendim?
Konuşmamız gereken önemli bir şey var. Yürüyelim mi biraz?
Ne oldu? Ne konuşacağız?
Yani, sana bir şey söylemem lazım. Çok acil.
Karışık bir durum. Evde olmaz. Dışarı çıkalım mı?
Olur. Tamam.
Bir üstümü değiştireyim. Makyajımı falan sileyim. Çıkalım.
Hoş geldin enişteciğim.
Nasılsın?
(Gerilim müziği)
Pek iyi değilsin galiba.
Bahar birazdan senin çektiğin o iğrenç fotoğrafları görecek.
-Ne? -Pırıl yolladı bugün.
Bahar henüz görmedi ama birazdan görecek...
...ve ondan sonra ben sana ne yapacağımı bilmiyorum.
Yani seni öldürmemek için kendimi tutabilir miyim? Emin değilim.
Bir dakika, bir dakika.
Benim ne suçum var ki?
Ben mi yolladım o fotoğrafları? Pırıl yollamış.
Git karından sor hesabını.
Benim karım Bahar!
Ve o fotoğrafları sen çektin!
(Gerilim müziği)
Senin için ne yapabilirim enişteciğim?
Hı?
Eğer içini rahatlatacaksa, o fotoğrafların yalan olduğunu...
...ben söyleyebilirim Bahar'a.
(Şirin) Sarp sana ilik vermem için o fotoğrafları çekinmeye...
...razı oldu diyebilirim.
Tabii bana inanır mı, bilmiyorum.
Ben birazdan söyleyeceğim zaten.
Eve döndüğümüzde, burada olma bence.
Kendi iyiliğin için.
Böyle bir eğlenceyi asla kaçırmam.
(Gerilim müziği)
Şey, telefonumu gören oldu mu?
-Telefon. -(Bahar) Evet, bulamıyorum.
Telefonun mu kayboldu?
-Evet, bulamıyorum telefonumu. -(Enver) Allah Allah!
-Ne oldu? -Telefonumu bulamıyorum da gördün mü?
(Hatice) Doğum gününe giderken elindeydi kızım.
Evet hatırlıyorum. Taksiye binerken, çantamın içine koymuştum.
Çok iyi hatırlıyorum.
Tamam. Ben hemen gidip, durağa sorarım o zaman.
Yok, yok. Ben gider bakarım. Siz zahmet etmeyin.
Bence hiç gerek yok.
Sonuçta taksi durağının numarası yok mu?
Orayı arayıp, sorarız.
Doğru ya. Ara sor. Hadi çabuk.
Tamam. Hemen arıyorum.
Umarım yolda düşürmemişsindir kızım.
Ben hemen seni bir çaldırayım.
İnşallah.
Kızım bu çocukların doğum günlerinde koşturmaktan...
...insanın kafası dönüyor. Sen kesin orada unuttun bunu.
Yani orada hiç telefonu çantamdan çıkarttığımı hatırlamıyorum ama...
...sen yine de Pırıl'ı arayıp bir sorar mısın?
Tamam. Hemen.
Belki orada unutmuşumdur.
Çalıyor ama açan yok.
(Gerilim müziği)
Alo, Pırıl...
...Bahar telefonunu orada mı unuttu diye soracaktım da...
...evde bulamıyoruz da.
Unutulan bir şey olmadı bildiğim kadarıyla...
...ama yine de bir sorarım.
Leyla, bir bakar mısın?
(Gerilim müziği)
Buyurun Pırıl Hanım.
Evde, herhangi bir yerde telefon bulmuşlar mı?
Yok, hayır efendim. Biz topladık her yeri şimdi ama hiç görmedik öyle bir şey.
Tamam. Teşekkürler.
Maalesef. Bulunmamış telefon.
Emin misin?
Duydun sen de işte.
Tamam.
(Gerilim müziği...)
(...)
Yok. Yine çalıyor ama yani biri bulsa açardı.
(Kapı açıldı)
Aradım. Takside yokmuş.
Aman be!
Yani Pırıllar da yok. Takside de yokmuş.
Acaba dönerken mi takside unuttun?
Hatırlamıyorum. Bilmiyorum.
Neyse, bir şekilde çıkar bir yerden inşallah.
Çıkar çıkar tabii.
İnşallah.
Sen bir konuşalım demiştin. Önemli demiştin.
Yani şey, telefonu bulalım da öyle konuşuruz.
Yok yok. Çıkalım, yürüyelim ya.
Şimdi kafamı telefona takmak istemiyorum.
(Bahar) Çıkalım, hava alalım. Bana da iyi gelir.
-Biz bir yürüyüp geleceğiz anne. -Tamam kızım.
(Gerilim müziği)
Nerede acaba bu telefon?
Burada da yok.
Ee, ne söyleyecektin?
Yürüyoruz ya. Acelemiz ne?
Önemli, acil falan dedin de.
Yani o kadar da önemli değil ya. Öyle...
Tamam, söyle işte.
İş buldum da onu haber edeyim dedim.
Ne işi?
Eskiden çalıştığım yerde çalışacağım.
Dağcılık mağazasında.
İyi de bu nereden çıktı?
Senin zaten bir işin yok mu?
Hayır, yok. Yani artık yok.
Yani...
...sadece işim değil, hiçbir şeyim yok.
Param, arabam, evim.
Sıfırım.
Niye?
Nezir böyle istemiş.
Bizi serbest bırakmasına karşılık, benim beş parasız kalmamı şart koşmuş.
(Sarp) Ben de sonradan kazandığım her şeyden vazgeçtim.
Neyim var neyim yoksa Suat'a devrettim.
(Duygusal müzik)
Ne olacak peki? Ne yapacaksın?
Bir şey olmayacak.
Yani...
...baştan başlayacağım. En baştan.
Tamam, bu baştan başlamak falan kulağa güzel gelir de...
...bu çok zor bir şey, hiç kolay değil biliyorsun değil mi?
Bence sandığın kadar zor değil.
Eskiden...
...param yokken...
...paranın çok önemli olduğunu düşünürdüm.
Ama artık...
...konunun para olmadığını biliyorum.
(Sarp) Çünkü hayatımda...
...çok daha önemli şeyleri kaybettim.
Mesela çocuklarımı kaybettim.
Seni kaybettim.
(Sarp) Yaşama sevincimi, her şeyimi kaybettim.
Şu aşağıda bir çay bahçesi var.
Hava da güzel. Gidip çay içelim mi?
Olur vallahi.
(Duygusal müzik...)
(...)
Burası ne güzel olmuş bugün, değil mi?
Seninle olunca her yer güzel.
(Müzik)
-(Garson) Çay ister misiniz? -Olur.
(Bahar) Teşekkürler.
Aslında benim de seninle konuşmak istediğim bir şey vardı.
Nedir?
Çocuklara...
...artık kendi düzenimize dönmenin zamanı geldiğini anlatmamız lazım.
Pedagog hanım da bunun doğru olduğunu söyledi.
Hem zaten biliyorsun çocuklar daha iyi. Toparladılar biraz.
Onları daha fazla hayali bir dünyada yaşatmayalım.
Siz eve dönüyorsunuz, ben de sizinle gelemiyorum.
Öyle değil mi?
İstediğin zaman onları görebilirsin. Ne zaman istersen.
Kendi evin olduğunda, gelip seninle de kalırlar.
Harika.
Çocuklara bunu birlikte anlatmamız gerekiyormuş.
Onlar için fikir birliği ve dostluk içinde olduğumuzu...
...görmeleri çok önemliymiş.
Ne yapmamı istiyorsun?
Sizin gitmenizi ve...
...benim gelemiyor oluşumun, normal bir şey olduğunu mu anlatayım?
Buna çok sevindiğimi mi söyleyeyim, ne yapayım?
(İç çekiyor)
Bırak yeniden bir aile olalım.
Bırak şu inadı.
Bu konuda anlaşmıştık.
O eve dönmenizi istemiyorum.
Ne demek o eve dönmenizi istemiyorum. Nereye gideceğiz? Bizim evimiz orası.
Nereye giderseniz gidin, oraya gitmeyin de.
Sen bunu Arif yüzünden mi söylüyorsun? O orada diye mi?
Evet, o orada diye.
(Müzik)
O konu kapandı.
Artık Arif için endişelenmene gerek yok.
(Müzik)
Konu kapandı derken?
Aramızda bir şey yok.
Ve olmayacak.
Bitti mi her şey?
Bitti.
(Müzik)
O herifin, hıyarın biri olduğunu anladın sonunda demek.
O herif dediğin Arif...
...hıyarın biri falan değil, anladın mı!
O çok iyi biri.
Biz ayrıldık. Çünkü şu anda, benim bir ilişki yürütmem imkânsız.
Çocuklar ve ben bu kadar hırpalanmışken...
...etrafımdaki herkes, korkunç şeyler yaşamışken...
...kendimi düşünecek hâlde değilim!
(Duygusal müzik)
-Kesin olarak bitti yani? -Evet.
(Hareketli müzik)
-Sen gülüyor musun şu anda? -Yoo.
-Sen bayağı gülüyorsun. -Hayır, gülmüyorum.
(Bahar) Hayır ya derken bile, gülüyorsun Sarp.
Ben, Arif'ten senin için ayrılmadım. Sakın bunu düşünme.
Aklıma bile gelmedi. Sen böyle söyleyince--
Bak...
...bunu bir kere ve çok net bir şekilde söyleyeceğim.
Arif'ten ayrılmamın sebebi sen değilsin!
-Anladın mı beni? -Anladım.
-Bunu kafana iyice sok. -Tamam.
-Hâlâ gülüyorsun ama sen. -Hayır ya.
Ne kadar sinir bozucu bir şey, bunun farkında mısın?
Şu an, çok gıcık bir durum bu.
(Bahar) Suratıma baka baka gülüyorsun.
Hâlâ gülüyorsun. Ben niye seninle buraya geldim ki?
Senin ne kadar şey biri olduğunu unutmuşum...
Ne biri olduğumu?
Gidiyorum.
(Hareketli müzik)
Ne olduğunu unutmuşum, söylesene.
Söylesene hadi.
Allah aşkına söylesene. Neyim ben?
Neyim?
Yapışkan?
Yılışık?
Uff!
Âşık.
Bak kafiyeli olunca hemen geliyor aklıma.
Bildim değil mi? Âşık.
Ne kadar âşık olduğumu unutmuşsun. Değil mi? Oldu mu?
Hayır, olmadı.
(Telefon çalıyor)
Buldum.
Senin ne kadar evli biri olduğunu unutmuşum.
Doğrusu buydu.
(Telefon çalıyor)
Pırıl.
Bahar'ın telefonunu bulduk. Koltuğun arkasına düşmüş.
-Telefonun Pırıllardaymış. -Sahiden mi?
Oh!
-Yollarım ben, Münir'le. -(Sarp ses) Tamam.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
O kadar sevindim ki. Oh, çok şükür.
Bir dünya masraf çıkacaktı şimdi başıma.
Masraf demişken...
...bu cumartesi günü annemlerde, Doruk'un sünnetini yapalım diyorum.
Hem çocuklara da bir heyecan olur.
Senden ayrılacaklarına, daha az üzülürler belki.
Aa! O kadar kolay demek.
Önce sünnet düğünlerini yaparız, sonra da babalarını unuturlar.
Öyle demek istemediğimi biliyorsun.
Midilli'ye, palyaçoya falan da gerek yok.
Annemle biz yaparız hazırlıkları.
Nasıl istersen.
Sen nerede kalacaksın biz kendi evimize dönünce?
Bulurum bir yer.
(Müzik)
Arif. Arif!
Ben de sana şey diyecektim...
...bu benim dükkânını dağıttığım adam var ya.
Ee?
Ben bu ay ona borcumu ödemeye başlayamayacağım.
Arda hastalandı, çok masraf çıktı.
İyi, tamam. Sorun değil.
Ne yapayım? Ben mi gidip söyleyeyim?
Yok yok, ben hallederim.
Sen görünme gözlerine.
Arif, dur.
Şeyi ne yaptın? Konuştun mu Bahar'la?
Konuştum.
Bitti o iş.
Nasıl bitti? Gitmiş mi Sarp?
Yok.
Ben gittim.
-Ne diyorsun sen be? -Bahar'la ben işte. Bitti o iş.
Aramızda bir şey yok artık. Kocasına dönüyor.
Bahar...
...öyle mi dedi sana?
Yok, öyle demedi de ben anladım ama.
Çocukların iyiliği falan, söyledi bir şeyler.
Ne demek çocukların iyiliği?
Yeniden evlenecek demek onunla.
-Sen ne dedin peki? -Ne diyeyim Ceyda?
Bu durumda ne denir ki?
Çocukların babasına dönme mi diyecektim?
Yuh sana be!
Baktın yani öyle mal mal.
Ya... Bir git Ceyda.
Arif... Arif, Arif!
Tamam.
Kusura bakma ben gene şey yaptım.
Bahar dönmez Sarp'a be.
Dönmez yani.
Bahar bu be.
(Duygusal müzik)
Ama sen azıcık sağlam dur şöyle.
Öyle pes etme, küsme hemen.
Ne bu böyle hemen vazgeçiyorsun.
(Korna çalıyor)
Kardeşim çeksene şunu bir kenara, ben geçeyim.
Abi iki dakika bekler misin?
Emre... Emre geliyor. Allah kahretsin.
Şey... Şey kurban olurum bak apartmana sokma.
Yok de, öldü de, bir şey de.
(Emre) Tamam, topla kenara koy. Sonra ben geçince halledersin.
(Erkek) Abi bitiyor sonra olmuyor bak.
(Erkek) Beş dakika.
(Emre) Ne olmuyor. Rampa burası. İndirsene şöyle köşeye.
Kurban olayım abi, yapma.
-(Erkek) Ekmek parası bu. -(Emre) Hadi abi.
(Müzik...)
(...)
(Sessizlik)
(Doruk) Düğünümde palyaço olacak, baloncu olacak...
...oyun ablası olacak, bir de Midilli olacak.
-(Doruk) Ve şeker pamukçu olacak. -(Hatice) Ne kadar güzel.
(Doruk) Çok güzel olacak. Çok çok güzel olacak.
-(Doruk) Nisan'a da elbise alacağız. -Anneme de elbise alacağız.
(Doruk) Sana da alacağız.
(Doruk) Sana da alacağız anneanne.
Canım benim, benim elbisem var, merak etme sen.
Enver dedeme de alalım.
(Hatice) Hadi siz oynayın.
(Kapı kapandı)
Çok başka çocuklar.
Daha bu yaştan ne kadar düşünceliler.
Evet, çok hayret verici.
Sen bana bankadaki parayla ilgili bir şey söyleyecektin.
Ha!
Ben o parayı, Sarp'a verelim diyorum.
Şirin, Sarp'ın Bahar'a verdiği parayı alıp yemedi mi?
Yedi.
Biz o parayı Sarp'a borçluyuz. Şirin de bankadaki parayı...
...Sarp'a vermek zorunda. Aşağı yukarı borcuna da denk.
Arada pek bir fark yok. Biz onu kapatırız.
-Ama-- -Ama deme Hatice.
Sarp'ın o paraya ihtiyacı yok ki.
Olsun ya da olmasın. O borç kapanacak.
Şirin de bunun yanına kalmayacağını öğrenecek.
Nerede o sahiden?
-İdil gitti ya, odasına yerleşiyor. -Hayır.
Bahar kalacak orada o gidene kadar. Ondan sonra ne yapacağımıza bakarız.
-Öyle hiç heveslenmesin Şirin. -Tamam, söylerim.
Ceyda orada olduğunu biliyorum, aç şu kapıyı.
(Kapı vuruluyor)
(Emre) Ceyda açar mısın konuşmamız lazım.
(Kapı vuruluyor)
(Emre) Ya...
Ceyda!
(Gerilim müziği)
Ne var?
-Girebilir miyim? -Niye?
Girince anlatırım.
Yok. Ben müsait değilim, misafirim gelecek birazdan.
Ceyda Allah aşkına beni delirtme.
İyi.
Geç hadi.
Ama ne söyleyeceksen çabuk söyle.
(Gerilim müziği)
(Duygusal müzik)
Ee, hadi. Ne diyecektin?
(Duygusal müzik)
Senin bana söyleyeceğin bir şey yok mu?
Yok. Benim diyecek bir şeyim yok.
Kapıya dayanan sensin.
Ceyda, bana söylemek istediğin bir şey yok mu?
Yok dedim ya!
Senin de diyecek bir şeyin yoksa, hadi bas git evine.
Hadi git.
Birazdan benim dostum gelecek, görmesin seni, tamam?
(Duygusal müzik)
Çocuk benden değil mi?
Arda.
Oğlun.
(Duygusal müzik)
Değil.
Yalan söyleme.
Zaten bir halt yedin.
Hâlâ yalan söyleme bari.